دانیو غول پیکر ماهی بسیار مناسبی برای نگهداری در آکواریوم های اجنماعی با ماهی های نسبتا" بزرگ می باشد. رنگ بدن این ماهی به صورت سبز – آبی همراه با نقطه ها و خطوط طلائی است. نام گذاری این ماهی به علت تفاوت اندازه ی آن با سایر ماهی های دانیو است. این ماهی تا 10 سانتی متر رشد می کند. در حالی که سایر گونه های دانیو حداکثر تا 5 سانتی متر رشد می نمایند.
زیستگاه طبیعی این ماهی رودخانه ها و آبگیرهای هند است. دانیو به آکواریومی با گیاهان فراوان و فضاهای بسیار برای شنا نیاز دارد. لازم به ذکر است که آکواریوم این ماهی باید بزرگ باشد و همچنین درپوش داشته باشد. چرا که این ماهی علاقه ی زیادی به پرش دارد. بهتر است که این ماهی را با سایر هم نوعان و سایر ماهی های آرام هم اندازه نگهداری نمود. دمای 22.5 تا 25 درجه ی سانتی گراد و پی هاش 6.5 تا 7 برای ماهی دانیو مناسب است.
ماهی دانیو در آب های کم عمق و در انتهای آکواریوم تخمریزی می نماید. دانیو غول پیکر در هر مرتبه تخمریزی تا 300 تخم تولید می نماید. لاروها پس از تقریبا" 36 ساعت از تخم خارج می شوند. در این زمان باید آن ها را با تکه های کوچک غذاهای زنده تغذیه نمود. نور خورشید تحریک کننده ی ماهی برای تخمریزی است.
ماهی دانیو انواع غذاهای خشک را قبول می کند. لذا می توان این ماهی را با غذاهایی همچون کرم خونی خشک و غذاهای خشک گیاهی تغذیه نمود.
دانیو با ماهی هایی همچون بارب، گورامی، تترا، آنجل، دیسکس، گوپی، مولی، پلاتی، دم شمشیری، رازبورا و انواع لوچ سازگاری دارد.
سیچلاید کدنگو که با نام سیچلاید بورلی نیز شناخته می شود بومی دریاچه ی مالاوی در آفریقا است. این ماهی دارای سر و دمی آبی است. سایر نقاط بدن این ماهی در برخی به رنگ قرمز و در برخی دیگر به رنگ زرد است. ماهی نر دارای رنگ براق تری نسبت به ماهی ماده است و جثه ی بزرگتری نسبت به ماهی ماده دارد.
آکواریوم این ماهی نیاز به تخته سنگ دارد تا فضاهایی برای پنهان شدن ماهی وجود داشته باشد. استفاده از گیاه طبیعی در آکواریوم این ماهی ممکن نیست. چرا که سیچلاید بورلی نیز مانند سایر سیچلاید ها به گیاهان صدمه وارد کرده و آن ها را از بین می برد. دمای 23 تا 28 درجه ی سانتی گراد و پی هاش 7.7 تا 8.6 برای این ماهی مناسب است.
سیچلاید کدنگو از جمله ماهیان دهان پرور است. جفت ماهی ابتدا بر روی سطحی صاف تخمریزی می نمایند و سپس تخم ها را به داخل دهان خود انتقال می دهند. لارو ها در درون دهان والدین از تخم خارج می شوند و در حدود 2 هفته در دهان والدین خود زندگی می کنند.
سیچلاید بورلی را می توان با غذاهایی همچون کرم خونی منجمد و غذاهای خشک مخصوص سیچلاید تغذیه نمود.
سیچلاید کدنگو با سایر سیچلایدهای دریاچه ی مالاوی همچون دلفیتی، ماکرو، اوراتاس و پلی سیگما سازگاری دارد.
گلدفیش پاندا زیرمجموعه ی گلدفیش تلسکوپی است و تنها نفاوتش با این ماهی در این است که گلدفیش پاندا دارای رنگ سیاه و سفید است که او را به رنگ پاندا در آورده است. گلدفیش پاندا دارای چشمان بزرگ و از حدقه بیرون زده و باله های پرمانند است.
چشم این ماهی از ابتدای تولد دارای برجستگی نیست. بلکه پس از 1 تا 3 ماه این برجستگی به وجود می آید. هر چه چشم های این ماهی بیرون زده تر و متقارن تر باشد ارزش ماهی بیشتر خواهد شد.
آکواریومی با حداقل حجم 30 گالن همراه با گیاهان مقاوم سردسیری برای این ماهی مناسب است. ماهی گلدفیش به سادگی سنگ های کف آکواریوم را جابجا می کند و در صورتی که گیاهان آکواریوم به اندازه ی کافی مقاوم نباشند، ماهی به ریشه های آن ها صدمه وارد می نماید. دمای 18 تا 23.5 درجه ی سانتی گراد و پی هاش 6.5 تا 7.5 برای این ماهی مناسب است.
گلدفیش پاندا در زمان تولید مثل حرکات منحصر به فردی از خود نشان می دهد. این ماهی در هر مرتبه تخمریزی در حدود 1000 عدد تخم تولید می کند. لاروها پس از 5 تا 6 روز از تخم خارج می شوند. پس از جذب زرده ی زیر شکم لاروها لازم است که آن ها را با تکه های کوچک غذا تغذیه نمود.
لازم است که گلدفیش پاندا را با غذاهای زنده و غذاهای خشک تغذیه نمود. در حدود 30 درصد از رژیم غذایی این ماهی را باید غذاهای زنده تشکیل دهند.
گلدفیش پاندا با سایر گونه های گلدفیش سازگاری دارد.
ماهی سرسوسماری از جمله ماهیانی است که به ندرت در آکواریوم ها دیده می شود. شاید یکی از دلایل این موضوع رشد بیش از اندازه ی این ماهی باشد. سر سوسماری تا ۱۷۵ سانتی متر رشد می کند و به به آکواریومی با حداقل حجم ۲۲۵۰لیتر نیاز دارد. زیستگاه سرسوسماری آمریکای جنوبی است. از مشخصه های این ماهی پوزه ی بزرگ آن است که تقریبا" دو برابر سر ماهی است. دارای بدنی استوانه ای است که با پولک های لوزی پوشیده شده است. ماهی های بالغ دارای رنگ کرم همراه با نقاطی بزرگ بر روی بدن و باله ها هستند. سر سوسماری دارای یک ردیف دندان های تیز است که این ماهی را برای نگهداری در آکواریوم نامناسب می گرداند. این ماهی جهنده ی خوبی است و در صورتی که اندازه ی بزرگی داشته باشد قطعا" به درپوش آکواریوم صدمه وارد می نماید.
آکواریوم این ماهی نیاز به گیاه و فضاهایی برای پنهان شدن ماهی دارد. دمای ۲۳ تا ۲۷ درجه ی سانتی گراد و پی هاش ۶.۶ تا ۷.۲ برای این ماهی مناسب است.
تکثیر سرسوسماری کار نسبتا" دشواری است. ماهی ماده در زمانی که احساس خطر کند نوزادان را در دهان خود جمع آوری می نماید. نوزادان این ماهی رشد سریعی دارند و به سرعت دارای دندان می شوند. این عامل سبب می شود تا نوزادان بزرگ تر به نوزادان کوپک تر صدمه وارد کنند و حتی بزرگ تر ها از کوچک تر ها تغذیه نمایند.
سرسوسماری را می توان با غذاهایی همچون ماهی، دل گاو و انواع کرم تغذیه نمود. اما ماهی بهترین گزینه برای تغذیه ی سرسوسماری است و ممکن است که این ماهی سایر غذاها را نپذیرد.
توپاز پوفر دارای رنگ قهوه ای تا سبز به همراه تعداد زیادی نقطه ی سیاه بر روی پشت و کناره های بدن است. قسمت زیر شکم ماهی به رنگ سفید است و هیچ گونه نقطه ی سیاهی بر روی آن مشاهده نمی شود.
آکواریومی دارای گیاه و تکه های سنگ، دارای کفی شنی مخلوط شده با آراگونیت ( نوعی کانی ) برای این ماهی مناسب است. توپاز پوفر در برخی از مواقع رفتار خشونت آمیزی با هم نوعان خود انجام می دهد. لذا توصیه می شود که در آکواریوم این ماهی فضاهایی برای پنهان شدن تعبیه شود. دمای 23.5 تا 27.5 و پی هاش 7 تا 8 برای این ماهی منلسب است.
تخمریزی در آب نیمه شور انجام می پذیرد. جفت ماهی سطحی صاف در کف آکواریوم را انتخاب کرده و بر روی آن تخمریزی می نمایند. پس از تخمریزی، ماهی نر در کنار تخم ها مانده و از آن ها نگهبانی می دهد تا لاروها از تخم خارج شوند. این دوره تقریبا" 7 روز به طول می انجامد.
توپاز پوفر باید با غذاهایی همچون حلزون، میگو و کرم خاکی تغذیه شود. این ماهی با ماهیانی همچون اسکات، آنجل مونو، ماهی آب پاش، سایر پوفر ها و ماهیان لب شور سازگاری دارد.
ماهی قرمز در سن 2 سالگی بالغ گشته و آماده تولید مثل می گردد . در این حالت ماهی ماده را می توان از شکم برآمده و نر ها را زمانی که ماهی ماده را تعقیب می کنند تشخیص داد . در برخی گونه ها و در زمان جفت گیری بر روی آبشش ها و یا باله های سینه ای نقاط برآمده و جوش مانندی بر روی جنس نر مشاهده می گردد.
نقاط جوش مانند بر روی آبشش و باله های سینه ای در ماهی نر
برآمدگی مقعدی در جنس ماده
عامل :
انگلی به نامpleistophorahyphessobryconis
ماهیان حساس:
عمدتاماهیان خا نواده characins.واز همه مهمتر گونهneontetras(نئون تترا)و گاهی اوقات در ماهیان داینوس وcyprinidsهم دیده می شود
شرح بیماری:
این انگل از طریق خوردن غذا وارد بدن ما هی شده و در روده جا یگزین می شود . انگل بالغ در ماهیچه ها جایگزین شده وماهی را ضعیف می کند . پس از مر گ ماهی آلوده انگل از بدن خارج شده و سایر ماهیان رآلوده می کند .
نشانه ها و علائم :
· پیدا شدن قطه سفید کم رنگ در باله پایینی
· لاغر شدن و ضعیف شدن ماهیهای آلوده
· موج دار شدن ستون فقرات ماهی
· بی قراری ماهی به خصوص در هنگام شب
· پدیدار شدن دم خوره بر اثر عفونت ثانویه
· نامنظم شدن شنای ماهی
درمان:
· این بیماری درمان ندارد و باید ماهی آلوده را از آکواریوم جدا کرد
پیشگیری :
· هر چند وقت یکبار آکواریوم را باید ضد عفونی کرد .
شاید شما تا به حال متوجه ذرات بسیار ریز داخل آکواریوم پس از آب گیری مجدد شده اید. استفاده از فیلتر های متداول خارجی و ایرانی شاید بهترین راه حل برای نجات از این مشکل باشد اما توصیه ی کنم نگاهی به ساختار فیلتر شنی خود هم بی اندازید.تکه پلاستیکی ارزان قیمتی که به همراه یک لوله بلند که به پمپ هوای شما متصل شده است.
نصب فیلتر زیر شنی :
فیلتر شنی معمولی در کف آکواریوم قرار گرفته و به ضخامت 5 تا 7.5 سانتیمتر شن بر روی آن ریخته می شود یک شلنگ از پمپ هوا نیز جهت پمپاژ هوا به زیر فیلتر و در نتیجه ایجاد مکش به لوله عمودی فیلتر متصل می گردد .
ساختار فیلتر زیر شنی :
فیلتر های زیر شنی معمولی از یک سطح پلاستیکی شیار دار تشکیل شده است که در چهار طرف امکان قراردادن لوله هوا برای آن تعبیه شده است . در برخی از نمونه ها سطح شیار دار به صورت مواج بوده و به جای شیار سوراخ ای کوچکی بر روی آن تعبیه شده است . لوله هوای فیلتر شنی به دو صورت ساده با امکان اتصال به پمپ هوا و یا با فیلتر و سنگ هوا نیز موجود می باشد.
تصفیه بیولوژیکی فیلتر زیر شنی
فیلترزیر شنی با ساختار فیزیکی خاص خود ضمن تصفیه فیزیکی اجرام معلق در آب می تواند باعث افزایش میزان باکتری های هوازی شوره ساز( شیمیوسنتزکننده ها یا باکتریهای مصرف کننده نیتروژن) و درنتیجه کاهش میزان آمونیاک موجود در آب گشته و نقش مهمی را در پیشگیری از مسمومیت با نیتریت و آمونیاک ایفا می کند.
هرچه اززمان آب گیری مخزن شما می گذرد به علت تجمع ذرات خارجی در بین سنگ ها جریان اکسیژن بین ذرات شن کاهش یافته و باعث از بین رفتن باکتری های شوره ساز می گردد لذا استفاده از یک فیلتر تصفیه و یا سیفون کردن شن های روی آن می تواند این موضوع را به تعویق بی اندازد.
بهتر است از لوله های فیلتر دار استفاده نگردد چون قدرت این لوله ها در مکش آب بسیار کمتر از نوع معمولی آن است.
معایب فیلتر زیرشنی:
تجمع مواد زاید در زیر فیلتر و عدم دسترسی جهت تمیز کردن زیر آن بدون تعویض آب مخزن.
اگر از ماهی های حفار(مانند برخی سیچلاید ها و گربه ماهی ها ) که علاقه زیاده به کندن شن ها دارند نگهداری می کنید زیاد نمی توانید به عملکرد فیلتر های شنی خود مطمئن باشید چون از بین رفتن ضخامت در برخی از مناطق بستر فیلتر شنی کارایی آن را کاهش می دهد چون آب تنها از آن مناطق به سمت فیلتر کشیده خواهد شد .
در صورت باز ماندن سطح فیلتر شنی این مکان به محلی برای ناپدید شدن لارو ها و تخم های ماهیان شما تبدیل خواهد شد.
پلی پتروس یا آذرخش یک ماهی ایده آل برای کسانیست که علاقه به نگهداری از ماهی های عجیب و غریب و با ظاهری ترسناک دارند. شکل ظاهری این ماهی شباهت زیادی به مار دارد. در واقع جزو مارهای اولیه به حساب می آید که هنوز در محیط آب باقی مانده است. این ماهی بازمانده ی نسل دایناسورها است که توانسته به خاطر تنفس از شش و آب شش , نسل خودش را حفظ کند. زادگاه این ماهی برکه ها و رودخانه های کم عمق آفریقا است. این ماهی در زمان خشکسالی حتی مهاجرت هم میکند و از برکه ای به برکه ی دیگر میرود و میتواند بیشتر از 8 ساعت در خارج از آب زنده بماند. در آب کثیف و با اکسیژن کم هم قادر به حیات است که این به دلیل تنفس ریوی است. حالت شیمیایی اب نقشی در زندگی این ماهی ندارد ولی بهتر است آب کمی اسیدی باشد با پی هاش 5 تا 6. این ماهی گوشتخوار است و از غذاهای پروتئینی و ماهی های ریز تغذیه میکند. دو باله ی بزرگ اصلی در دو طرف سر دارد که هم حکم باله شنا را دارند و هم پاهای حیوان به حساب می آیند. دندانهای ریز و تیغ مانندی دارد و نحوه ی غذا خوردنش دقیقا" مثل غذا خوردن سوسماری ها است و با بلعیدن غذا را میخورد. شکل بدن بسیار جالب است. سر شبیه مارمولک و مار می ماند و بدن از فلس پوشیده شده و روی بینی هم دو زائده ی کوچک دیده میشود. بینایی ماهی کم است و از طریق بویایی مکان غذا را تشخیص می دهد. در ایران به این ماهی " پولی " گفته می شود و دو نوع ان به فروش می رسد : یک نوع ساده که زمینه بدن طوسی با نقاط خاکستری ریز است و ارزانتر است و یک نوع ان که پلنگی است و گرانتر است و بین 10 تا 12 هزار تومان قیمت دارد. این ماهی نیاز به آکواریوم بزرگ و ساده دارد و باید با ماهی های گوشتخوار نگهداری شود. چون تجاوز کار و درنده است. بهترین انتخاب برای این ماهی، ماهی نایف و یا ماهی های درشت تر از خودش هستند که با هم همزیستی خوبی دارند. بهتر است آکواریوم با گیاهان طبیعی تزئین شده باشد و چند قطعه تزئینی کنده درخت در ان قرار بگیرد. بستری از شن نرم و ریز , کمی درشتر از ماسه های کنار دریا , برای این ماهی مناسب است. چون لقمه های غذا را میبلعد و احتمال دارد که سنگ ریزه ها را هم ببلعد و از طرفی چون روی ماسه ها میخزد و اغلب روی ماسه می شیند، ریگ نرم را میپسندد. دمای آب 27 درجه سانتی گراد برای این ماهی مناسب است. اما در آب زیر صفر درجه هم به خوبی میتواند زنده بماند و متابولیسم بدنش را متوقف میکند. به این صورت که تنفس را به طور کامل قطع میکند و روی آب به صورت واژگون قرار میگیرد. اما به محض این که در آب گرم انداخته می شود شروع به شنا کردن می کند. نکته بسیار جالب در این ماهی قابلیت انطباق پذیری بسیار بالای ان با هر شرایط محیطی است. از گرم و سردی بیش از حد آب تا کمی هوا و نوع غذا و حتی بی آبی. این ماهی از غذاهای خشک هم به خوبی تغذیه می کند.
ماهی چندان فعالی نیست و اغلب دوست دارد در گوشه ای دراز بکشد. شب ها موقع خواب بدن را به حالت مارپیچ در می اورد. درست مثل حالت چمبره زدن مار. حرکت بدن هم دقیقا" مثل مار و بصورت زیگزاگ است. انعطاف بدنی بالایی دارد و خیلی زیبا حرکت می کند و بسیار با وقار است. این ماهی به سرعت رشد می کند و تا 30 سانتی متر رشد می کند و نیاز به آکواریوم بزرگ دارد. تولید مثل این ماهی خیلی آسان است و در آکواریوم خودش تخم گذاری می نماید. بهتر است درپوش آکواریوم را ببندید. چون این ماهی می تواند به بیرون بپرد. هر چند نمیمیرد چون از هوا تنفس می کند اما ممکن است دچار آلودگی پوستی بشود و یا ضربه به بدنش وارد شود. خلاصه از هر جهت این ماهی بسیار ایده آل برای افرادی است که تمایل به نگهداری ماهی های عجیب و غریب گوشتخوار دارند.
